CHOROBY ALERGICZNE GÓRNYCH DRÓG ODDECHOWYCH

CHOROBY ALERGICZNE GÓRNYCH DRÓG ODDECHOWYCH Mianem alergii określamy u człowieka stan nadwrażliwości na czynniki natury fizycznej, chemicznej i bakteryjnej. Twórcą nazwy alergia jest Von Pirquet (1906), który w wyniku badań swoich nad chorobą posurowiczą doszedł do wniosku, że istnieją w ustroju stany zmienionego oddziaływania, zależne od wiązania się wywoływacza z niwecznikiem. Przed nim Jenner zaobserwował fakt, że szczepienie zarazka ospowego u osób, które przechodziły ospę krowią, powodowało odczyny skórne w miejscu zaszczepienia, cechujące się zaczerwienieniem i uczuciem swędzenia, Koessler opisał przypadek dychawicy oskrzelowej, pochodzący z nadwrażliwości na jaja kurze. Stany nadwrażliwości u zwierząt były jeszcze dawniej obserwowane. Magendi spostrzegał, że psy po kilku wsrrz. Continue reading „CHOROBY ALERGICZNE GÓRNYCH DRÓG ODDECHOWYCH”

Wrazliwosc u zwierzat nazwal anafilaksja

Flexner obserwował podobne zjawisko u zwierząt, którym w odstępach kilku dni wstrzyknięto ponownie psią surowicę. Ricjet wykonywał badania doświadczalne na psach, wstrzykując im surowicę węgorza. Doszedł on do wniosku, że nadwrażliwość zależy od uprzednio wprowadzonego ciała i żeby taka nadwrażliwość powstała, musi upłynąć pewien okres wylęgania. Wrażliwość u zwierząt nazwał anafilaksją. Smith stwierdza, że świnki szczepione surowicą końską w celu miareczkowania antytoksyny błoniczej stają się nadwrażliwe na następne wstrzyknięcia dokonywane po kilku tygodniach. Continue reading „Wrazliwosc u zwierzat nazwal anafilaksja”

Nadwrazliwosc u zwierzat – anafilaksja

Nadwrażliwość u zwierząt – anafilaksja Anafilaksja jest sztucznie wytworzoną nadwrażliwością u pewnych gatunków zwierząt. Zależna jest od reakcji wywoływacza z przeciwciałem. Wywoływacze nadwrażliwości nie jednakowo łatwo wytwarzają anafilaksję. Do najlepszych należą obce surowice, białko jaja i krwinki. Gatunki zwierząt różnią się znacznie swą wrażliwością. Continue reading „Nadwrazliwosc u zwierzat – anafilaksja”

Wplyw wieku na charakter goraczki

Wpływ wieku na charakter gorączki Oseski posiadają mniejszą zdolność regulacji ciepłoty, dlatego nawet drobne sprawy chorobowe wywołują u nich dużą gorączkę. Starcy odwrotnie nie oddziaływają wysoką gorączką na bodźce chorobotwórcze zakaźne, w związku z osłabieniem wszystkich czynności fizjologicznych, co wiąże się ze zmianami koloidów ich tkanki łącznej i procesami zanikowymi . U leptosomików ciepłota ciała jest wyższa niż u pikników, jeżeli gorączkę wywoła ten sam czynnik chorobowy. 4. Rodzaje ciepłoty gorączkowej Wśród licznych zaburzeń różnych czynności fizjologicznych w gorączce najbardziej wybijającym się objawem jest podniesienie ciepłoty ciała, które może być różnych wartości. Continue reading „Wplyw wieku na charakter goraczki”

Rózne rodzaje goraczki naprzemiennej zaleza od rodzaju plazmodii wlasciwego im okresu rozwojowego

Różne rodzaje gorączki naprzemiennej zależą od rodzaju plazmodii właściwego im okresu rozwojowego. W trzeciaczce od wylęgu jednego pokolenia merozoitów do wylęgu następnego upływa dokładnie trzy doby. W czwartaczce cztery doby. Tak np. plasmodium vivax rozwija się w ciągu 48 godzin i stąd gorączka co 2 dni. Continue reading „Rózne rodzaje goraczki naprzemiennej zaleza od rodzaju plazmodii wlasciwego im okresu rozwojowego”

Te wahania cieploty powoli wyrównuja sie i cieplota dochodzi do liczb normalnych

Te wahania ciepłoty powoli wyrównują się i ciepłota dochodzi do liczb normalnych . W ciężkich przypadkach gorączki przed okresem powolnego spadku ciepłoty (lysis) możemy mieć okres wielkich wahań ciepłoty tzw. stadium amphybołe, czyli perturbatio critica, w którym to okresie występują znaczpe wzniesienia i znaczne spadki ciepłoty. Takie zachowanie się ciepłoty zależy od dodatkowego zakażenia lub- od przechodzenia do krwi większej ilości jadów z rozpadających się już zwalczonych przez ciała odpornościowe ustroju zarazków. d) Gorączka zwalniająca (jebris remittens) cechuje się znacznymi i nieprawidłowymi wahaniami ciepłoty, ,przy czym różnica między ranną i wieczorną ciepłotą wynosi 2 – 3 stopnie. Continue reading „Te wahania cieploty powoli wyrównuja sie i cieplota dochodzi do liczb normalnych”

Totez ogranicze sie tylko do omówienia paru niezlozonych metod, które dotychczas stosuje sie w klinice

Toteż ograniczę się tylko do omówienia paru niezłożonych metod, które dotychczas stosuje się w klinice. Najczęściej stosowana metoda polega na badaniu zachowania się częstości tętna oraz ciśnienia tętniczego skurczowego i rozkurczowego z rana na czczo w zupełnym spokoju psychicznym badanego po 15-minutowym spoczynku fizycznym oraz natychmiast po 15 głębokich przysiadach, wykonanych w ciągu 15 sekund, a także po nich po upływie pierwszej, drugiej, trzeciej minuty itd. aż do całkowitego powrotu częstości tętna i poziomu ciśnienia tętniczego do stanu, który był w spoczynku (tzw. próba wysiłkowa Martineta). U osób ze zdrowym narządem krążenia częstość tętna po przysiadach wzrasta o 20-30 na minutę, ciśnienie tętnicze skurczowe podnosi się o 10–30 mm słupa Hg, a rozkurczowe nieco się obniża wskutek zwiększenia odpływu krwi żylnej, w zależności od pracy mięśniowej, lub pozostaje niezmienione, tak iż w warunkach prawidłowych amplitud a tętna po pracy zawsze się zwiększa. Continue reading „Totez ogranicze sie tylko do omówienia paru niezlozonych metod, które dotychczas stosuje sie w klinice”

Mutacja null w genie hormonu wrazliwego na hormony i ryzyko cukrzycy typu 2 AD 6

Ekspresja genów, o których wiadomo, że są regulowane w górę za pomocą insulinooporności (np. FOXO1 i FABP5) była zwiększona w białej tkance tłuszczowej z homozygot DD. Brak HSL był związany z nieprawidłowościami histologicznymi w białej tkance tłuszczowej i wzrostem nacieku makrofagów (cechą zapalenia). Zwiększone poziomy mRNA chemokiny makrofagowej MCP1 były zgodne z zaobserwowanym wzrostem nacieku makrofagów. Continue reading „Mutacja null w genie hormonu wrazliwego na hormony i ryzyko cukrzycy typu 2 AD 6”

Skutecznosc szczepionki przeciwko duzej dawce w porównaniu ze standardowa szczepionka przeciw grypie u starszych osób doroslych AD 4

Laboratoryjne potwierdzenie grypy w wymazach z nosa i gardła uzyskano w wyniku pozytywnym na hodowli, w teście z reakcją łańcuchową polimerazy (PCR) lub obiema. Przeprowadzono test hamowania hemaglutynacji (HAI) wobec panelu standardowych próbek surowicy odpornościowej z fretki w celu ustalenia, czy szczep próbki był antygenowo podobny do szczepu szczepionki. Sekwencjonowanie genetyczne dalej oceniało podobieństwo do składników szczepionki. Test HAI na fretkę był podstawową metodą klasyfikacji podobieństwa do szczepionki, z sekwencjonowaniem genetycznym stosowanym tylko w przypadku próbek potwierdzonych laboratoryjnie, dla których wyniki testu HAI dla fretek nie były dostępne. Continue reading „Skutecznosc szczepionki przeciwko duzej dawce w porównaniu ze standardowa szczepionka przeciw grypie u starszych osób doroslych AD 4”