Daclizumab HYP versus Interferon Beta-1a w nawrotowym stwardnieniu rozsianym cd..

Ta analiza obejmowała nawroty i czas w trakcie badania do najwcześniejszego z następujących okresów: początek alternatywnego leczenia stwardnieniem rozsianym, 180 dni po otrzymaniu ostatniej dawki lub zakończenie okresu leczenia. Drugorzędowe punkty końcowe zostały uszeregowane według kolejności (w kolejności podanej powyżej) i zostały przetestowane przy użyciu sekwencyjnej procedury zamkniętego testowania. Jeśli porównanie nie było znaczące (na poziomie istotności 0,05), wszystkie punkty końcowe o niższej pozycji nie zostały uznane za statystycznie istotne w ramach procedury zamkniętego testowania.
Ujemny model dwumianowej regresji, z korektą dla wyjściowej objętości zmian hiperintensywnych na obrazach ważonych T2, historii stosowania interferonu beta i wieku, zastosowano do oceny liczby nowych lub świeżo powiększonych zmian hiperintensywnych na obrazach ważonych T2 w tygodniu 96 w porównaniu do linii bazowej. Analiza została oparta na obserwowanych danych przed przejściem do alternatywnego leczenia stwardnienia rozsianego. Model proporcjonalnego hazardu Coxa został wykorzystany do analizy odsetka pacjentów, którzy nie mieli nawrotu choroby i do czasu do progresji niepełnosprawności. Modele skorygowano dla historii stosowania interferonu beta, wieku, wyjściowej wartości EDSS i wyjściowego wskaźnika nawrotów (tylko analiza nawrotów). Continue reading „Daclizumab HYP versus Interferon Beta-1a w nawrotowym stwardnieniu rozsianym cd..”

Ibrutynib w poprzednio leczonej makroglobulinemii Waldenströma

Mutacje MYD88L265P i CXCR4WHIM są wysoce rozpowszechnione w makroglobulinemii Waldenströma. MYD88L265P uruchamia wzrost komórek nowotworowych poprzez kinazę tyrozynową Brutona, będącą celem ibrutinibu. Mutacje CXCR4WHIM nadają oporność in vitro na ibrutinib. Metody
Przeprowadziliśmy prospektywne badanie ibrutinibu u 63 pacjentów z objawami z makroglobulinemią Waldenströma, którzy otrzymali co najmniej jedno wcześniejsze leczenie, i zbadaliśmy wpływ mutacji MYD88 i CXCR4 na wyniki. Ibutynib w dawce dobowej 420 mg podawano doustnie do czasu progresji choroby lub rozwoju niedopuszczalnych efektów toksycznych.
Wyniki
Po otrzymaniu ibrutinibu pacjentów, średnie stężenia IgM w surowicy zmniejszyły się z 3520 mg na decylitr do 880 mg na decylitr, mediana stężenia hemoglobiny wzrosła z 10,5 g na decylitr do 13,8 g na decylitr, a udział w szpiku zmniejszył się z 60% do 25% (P <0,01 dla wszystkich porównań). Mediana czasu do co najmniej niewielkiej odpowiedzi wynosiła 4 tygodnie. Continue reading „Ibrutynib w poprzednio leczonej makroglobulinemii Waldenströma”

Ibrutynib w poprzednio leczonej makroglobulinemii Waldenströma cd 9

Pleryksafor, antagonista CXCR4, zatwierdzony przez Food and Drug Administration do stosowania w mobilizacji komórek macierzystych, uwrażliwia komórki makroglobulinemii Waldenströma zaprojektowane do ekspresji receptorów CXCR4WHIM w celu poddania się apoptozie w odpowiedzi na ibrutinib.8,9. Możliwość długotrwałego stosowania pleriksu odnotowano u pacjentów z zespołem WHIM i trwają badania kliniczne innych inhibitorów CXCR4.33 Usprawnienia ogólnej i głównej odpowiedzi wystąpiły we wszystkich trzech podgrupach genomowych z przedłużoną terapią (> 6 cykli), ale były bardziej wyraźne u pacjentów z mutacjami MYD88L265PCXCR4WHIM. Krótki przebieg hamowania CXCR4 podczas początkowej fazy terapii ibrutinibem może w związku z tym wystarczyć do wywołania wcześniejszej i głębszej odpowiedzi na ibrutinib u pacjentów z makroglobulinemią Waldenströma, którzy mają mutacje CXCR4.
Ogólnie, toksyczne efekty leczenia były umiarkowane w tej wybranej populacji pacjentów. Ciężko leczeni pacjenci byli bardziej narażeni na klinicznie istotną neutropenię i małopłytkowość niż pacjenci z mniejszymi wcześniejszymi reżimami leczenia. Cztery przypadki krwawienia związane były z zabiegami lub suplementami z rybim olejem. Migotanie przedsionków związane z ibrutinibem wystąpiło u 3 pacjentów (5%), z których wszyscy mieli historię arytmii, a migotanie przedsionków powróciło po wstrzymaniu ibrutinibu. Continue reading „Ibrutynib w poprzednio leczonej makroglobulinemii Waldenströma cd 9”

Pierwotna marskość żółciowa związana z wariantami HLA, IL12A i IL12RB2 ad 7

Nie zaobserwowano znaczących związków z SNP IL23R. Chociaż związek między pierwotną marskością żółciową a SNP rs16833239 w STAT4 nie był replikowany, w połączonej analizie związek był znaczący (P = 4,67 x 10-5, iloraz szans dla pacjentów vs. kontrole, 1,65), co można uznać za szczególnie istotne dla skojarzeń ze znacznikami, w których bierze udział IL12A i IL12RB2. W związku z tym przeprowadziliśmy dodatkowe genotypowanie SNP w locus STAT4 94,6 kb, znajdując skromne powiązania między chorobą a kilkoma intronowymi SNP. SNP w intronie 3, rs3024921, wykazało znaczące powiązanie (P = 5,76 x 10-8) w połączonym zbiorze danych (tabele 6 i 9 w dodatkowym dodatku). Continue reading „Pierwotna marskość żółciowa związana z wariantami HLA, IL12A i IL12RB2 ad 7”

Reforma systemu opieki zdrowotnej – w jaki sposób lekarze mogą pomóc

W tym roku mamy największą szansę w ciągu pokolenia na uchwalenie przepisów, które można nazwać reformą opieki zdrowotnej, oraz nakłanianie Stanów Zjednoczonych do drogi do wysokiej jakości i przystępnej opieki zdrowotnej dla wszystkich Amerykanów. Niedawne zaangażowanie kilku głównych interesariuszy – w tym American Medical Association – w spowolnienie wzrostu wydatków na opiekę zdrowotną to obiecujący postęp. Ale kontrowersje dotyczące tego, czy organizacje faktycznie zgodziły się na zmniejszenie rocznego wzrostu wydatków o 1,5 punktu procentowego, to tylko jeden z sygnałów, że sukces jest daleki od zapewnienia. Szczególnie zagrożone są dwa zagrożenia: sprzeczne doktryny (dotyczące utworzenia nowej publicznej opcji ubezpieczeniowej i wsparcia rządowego dla badań porównawczo-efektywnościowych) oraz sprzeciw wobec zmian wśród niektórych obecnych zainteresowanych stron. W obliczu tej niepewności lekarze mają wybór: czekać i zobaczyć, co się stanie lub poprowadzić zmiany, jakich potrzebuje nasz kraj. Continue reading „Reforma systemu opieki zdrowotnej – w jaki sposób lekarze mogą pomóc”

Diarylquinoline TMC207 na wielolekooporną gruźlicę ad 6

U jednego pacjenta w każdej grupie leczenia wystąpiło ciężkie zdarzenie niepożądane (kwasica ketonowa stopnia 4 z cukrzycą w grupie TMC207 i odmiana 4 w grupie placebo); żadne zdarzenie nie miało związku z badanym lekiem. Nie stwierdzono dowodów na istnienie różnicy między dwiema grupami leczenia, w oparciu o zmiany w stosunku do wartości wyjściowych, w zakresie oceny bezpieczeństwa laboratoryjnego. Podczas badania nie zaobserwowano spójnych ani klinicznie istotnych zmian częstości akcji serca ani odstępu QRS lub PR w elektrokardiograficznym odstępie czasu. Zwiększenie średniego skorygowanego odstępu QT obserwowano w obu leczonych grupach, ale były bardziej wyraźne w grupie TMC207, z różnicami międzygrupowymi w zakresie od 1,0 do 10,8 ms (P> 0,05). Żadna z wartości bezwzględnych dla skorygowanego odstępu QT nie była większa niż 500 milisekund, a żadne zmiany niepożądane nie były związane ze zmianami elektrokardiograficznymi. Continue reading „Diarylquinoline TMC207 na wielolekooporną gruźlicę ad 6”

Nieortodoksyjne podejście do opracowania nowej terapii przeciwgruźliczej ad

Badanie dostarcza wielu ważnych lekcji, aby zrozumieć, jak formułować duże, kosztowne badania fazy 3 skuteczności u pacjentów z podatną na lek gruźlicą i jak określić, czy środki są warte tej inwestycji. W dziedzinie onkologii testowanie eksperymentalnych środków chemioterapeutycznych u pacjentów z zaawansowaną chorobą jest standardowym wstępem do skuteczności w populacji docelowej. Inne trwające badania (numery ClinicalTrials.gov, NCT00727844, NCT00425113 i NCT00685360) przeprowadzone przez kilka różnych zespołów badaczy przyjęły tę koncepcję, ale ta próba TMC207 wydaje się być pierwszym zakończonym badaniem. Trzecim powodem, dla którego jest to ważne badanie, jest to, że jedną z największych barier w rozwoju nowych leków na gruźlicę jest niedostatek celów, które, gdy ich funkcja jest hamowana przez leki, mają pozytywny efekt terapeutyczny u pacjentów. Spośród obecnie stosowanych środków mamy wiele złożonych proleków, które mają wiele efektów, takich jak izoniazyd i pirazynamid, ale projektantowe proleki są wysokim rzędem (chociaż racjonalne podejście do optymalizacji proleków pojawia się z nitroimidazolami6). Continue reading „Nieortodoksyjne podejście do opracowania nowej terapii przeciwgruźliczej ad”

Prekursor przewlekłej białaczki limfatycznej

Landgren i jego współpracownicy (wydanie z 12 lutego) przedstawiają dane, których nie można wykorzystać do odróżnienia limfo- licznej limfocytozy typu B (MBL) od przewlekłej białaczki limfocytowej (CLL). Wyniki klonalnych populacji komórek B oparte są na analizie przepływowej i molekularnej, ale metody te nie mierzą liczby komórek B w prediagnostycznej próbce krwi. W Tabeli 2 artykułu, wartości dla limfocytów są procentami limfocytów wśród wszystkich komórek w rozmrożonych próbkach zmierzonych za pomocą analizy cytometrii przepływowej. Zarówno bezwzględna liczba limfocytów, jak i procent komórek B mierzony metodą cytometrii przepływowej są niezbędne do obliczenia liczby komórek B.2 Bez liczby krwinek nierozpoznana CLL jest prawdopodobnym wyjaśnieniem ich wyników, ponieważ jest ona bezobjawowa we wczesnym stadium . Pierwotny wniosek Landgrena i wsp. Continue reading „Prekursor przewlekłej białaczki limfatycznej”

Przeciwciała przeciwko ptasiej grypie H5 i H9 wśród robotników drobiarskich w Chinach

Zakażenie ludzkim wirusem ptasiej grypy H5N1 lub H9N2 odnotowano w mieście Guangzhou na południu Chin.1,2 Aby ocenić ryzyko zakażenia wirusem ptasiej grypy wśród ludzi, przeprowadziliśmy serologiczne badanie nadzoru w Guangzhou. Łącznie 2191 zdrowych osób rekrutowano z 230 miejsc pracy i siedmiu rodzajów zawodów od marca 2007 r. Do lipca 2008 r. Badanie to zostało zatwierdzone przez komisję etyczną Centrum Kontroli i Prewencji Chorób w Kantonie, a pisemna zgoda została uzyskana od podmiotów .
Próbki surowicy pobrane od tych osób badano na obecność przeciwciał przeciwko wirusowi ptasiej grypy H5 i H9 z testem hemaglutynacji zawierającym 4 jednostki hemaglutynacji inaktywowanego wirusa H5N2 szczep A / Turcja / Anglia / N28 / 1973 i wirusa H9N2 szczep A / kurczak / Shandong / 6/1996. Continue reading „Przeciwciała przeciwko ptasiej grypie H5 i H9 wśród robotników drobiarskich w Chinach”