Dogłębna analiza jako sposób na zapobieganie.

width=600Zadaniem każdego terapeuty jest przede wszystkim zrozumienie swojego pacjenta. Nie chodzi tylko o analizę jego zachowania, powody, dla których to zrobił – choć stanowi to kluczowy czynnik, jednak wejście wewnątrz jego procesu myślenia. Co go skłoniło do podjęcia takiej decyzji, czym się kierował, a na tej podstawie wysunąć wnioski, jakie ma cechy charakteru, styl bycia, osobowość, co pozwoli przewidzieć jego kolejny ruch. Gdynia psycholog to odpowiednia osoba, aby się tym zająć. W ten sposób, gdy ma styczność z osobą zaburzoną psychicznie potrafi poinformować rodzinę, czego mogą się spodziewać żyjąc z taką osobą. Continue reading „Dogłębna analiza jako sposób na zapobieganie.”

Rozmowa terapeutyczna to także mimika, gestykulacja i emocje.

width=600Wykwalifikowany zespół medyczny to nie tylko lekarz, pielęgniarka, ale także osoby zajmujące się wsparciem psychicznym. Ich zadanie to przede wszystkim rozmowa i analiza zachowania. W przypadku zakładów związanych z terapią uzależnień, jest to szczególnie ważne. Każdy ruch, zdanie, słowo, gest czy nawet mimika twarzy może być odebrana w odwrotny sposób do zamierzonego. Gdynia psycholog powinien zdać podstawowe elementy biorące udział w trakcie rozmowy – co można, a czego unikać. Continue reading „Rozmowa terapeutyczna to także mimika, gestykulacja i emocje.”

Zastosowanie nowych wytycznych dotyczacych cholesterolu do próbki populacyjnej AD 2

W wytycznych ATP-III zalecono stosowanie leczenia statynami w prewencji pierwotnej u pacjentów na podstawie łącznej oceny poziomu cholesterolu LDL i 10-letniego ryzyka choroby niedokrwiennej serca obliczonej przy użyciu kalkulatora ryzyka Framingham . Wytyczne American College of Cardiology i American Heart Association (ACC-AHA) dotyczące zarządzania cholesterolem wydane w listopadzie istotnie modyfikują poprzednie zalecenia. W przypadku pacjentów ze stwierdzoną chorobą sercowo-naczyniową nowe wytyczne rozszerzają zalecenie dotyczące leczenia wszystkim dorosłym, niezależnie od poziomu cholesterolu LDL. W przypadku prewencji pierwotnej, podczas gdy oba zestawy wytycznych zalecają stosowanie statyn u pacjentów z poziomem cholesterolu LDL wynoszącym 190 mg na decylitr (4,91 mmol na litr) lub wyższym, nowe wytyczne zalecają również stosowanie statyn u wszystkich osób, u których poziom cholesterolu LDL wynosi 70 mg na decylitr (1,81 mmol na litr) lub więcej i kt rzy również cierpią na cukrzycę lub 10-letnie ryzyko choroby sercowo-naczyniowej na poziomie 7,5% lub więcej, jak oszacowano na podstawie nowych równania zsumowanych kohortowych. Continue reading „Zastosowanie nowych wytycznych dotyczacych cholesterolu do próbki populacyjnej AD 2”

Leczenie HCV ABT-450 / r-OmBasaswir i Dasabuvir za pomoca rybawiryny AD 2

Wprowadzenie
Około 184 miliony ludzi na całym świecie cierpi na infekcje wirusem zapalenia wątroby typu C (HCV), a ponad 350 000 osób umiera każdego roku z powodu chorób wątroby związanych z HCV. Do niedawna standard opieki nad przewlekłym zakażeniem HCV genotypem był pierwszą inhibitor proteazy generacji, telaprewir lub boceprewir, z peginterferonem i rybawiryną; terapia ta powodowała częstość utrzymującej się odpowiedzi wirusologicznej 67 do 75% wśród wcześniej nieleczonych pacjentów. 33,4 Nowym standardem opieki jest peginterferon i rybawiryna w połączeniu z inhibitorem polimerazy nukleotydowej niestrukturalnej (NS) 5B, sofosbuwirem lub inhibitorem proteazy, symeprewiru. 5 Leczenie oparte na Peginterferonie wiąże się z klinicznie znaczącymi ogólnoustrojowymi zdarzeniami, w tym objawami grypopodobnymi i depresją. Continue reading „Leczenie HCV ABT-450 / r-OmBasaswir i Dasabuvir za pomoca rybawiryny AD 2”

Skutecznosc szczepionki przeciwko duzej dawce w porównaniu ze standardowa szczepionka przeciw grypie u starszych osób doroslych AD 4

Laboratoryjne potwierdzenie grypy w wymazach z nosa i gardła uzyskano w wyniku pozytywnym na hodowli, w teście z reakcją łańcuchową polimerazy (PCR) lub obiema. Przeprowadzono test hamowania hemaglutynacji (HAI) wobec panelu standardowych próbek surowicy odpornościowej z fretki w celu ustalenia, czy szczep próbki był antygenowo podobny do szczepu szczepionki. Sekwencjonowanie genetyczne dalej oceniało podobieństwo do składników szczepionki. Test HAI na fretkę był podstawową metodą klasyfikacji podobieństwa do szczepionki, z sekwencjonowaniem genetycznym stosowanym tylko w przypadku próbek potwierdzonych laboratoryjnie, dla których wyniki testu HAI dla fretek nie były dostępne. Continue reading „Skutecznosc szczepionki przeciwko duzej dawce w porównaniu ze standardowa szczepionka przeciw grypie u starszych osób doroslych AD 4”

Faza 3 Badanie Sebelipazy Alfa w niedoborze lipazy kwasu liposomalnego cd 7

Dalsza redukcja w czasie w poziomie cholesterolu LDL między 20 a 36 tygodniem jest podobna do wyników długotrwałego badania dawkowania sebelipazy alfa.9 Przejściowe bezobjawowe zwiększenie stężenia cholesterolu we krwi i stężenia trójglicerydów obserwowano podczas pierwszych 2 do 4 tygodnie stosowania sebelipazy alfa. Obserwacje te są zgodne z wynikami wcześniejszych badań klinicznych sebelipazy alfa i są prawdopodobnie związane z mobilizacją cholesterolu i trójglicerydów do krążenia z hydrolizy nagromadzonego substratu w tkankach.6,8 Infuzje z sebelipazą alfa nie wywoływały reakcji wymagających rutynowej premedykacji. Jeden pacjent leczony sebelipazą alfa nie ukończył okresu podwójnie ślepej próby, ponieważ dawkowanie zostało wstrzymane do czasu dalszego badania reakcji związanych z infuzją. Ten pacjent pomyślnie wznowił terapię w okresie otwartej etykiety. Miano przeciwciał przeciw-lekowi rozwinęło się u kilku pacjentów i było na ogół niskie i przemijające, bez widocznego wpływu na odpowiedź na leczenie lub profil bezpieczeństwa, w tym reakcje związane z infuzją.
Nasze badanie ma kilka ograniczeń. Heterogenne zdarzenie i tempo postępu choroby oraz w przeważającej mierze populacja pediatryczna wykluczały ocenę niektórych wyników badań klinicznych, takich jak długotrwały rozwój choroby wątroby, zdarzenia sercowo-naczyniowe i śmiertelność. Continue reading „Faza 3 Badanie Sebelipazy Alfa w niedoborze lipazy kwasu liposomalnego cd 7”

Ibrutynib w poprzednio leczonej makroglobulinemii Waldenströma..

Zgodnie z poprawką do protokołu badania pacjenci bez progresji choroby mogą udzielić drugiej świadomej zgody i kontynuować terapię po 26 cyklach. Ibrutynib został wstrzymany, jeśli wystąpiły następujące efekty hematologiczne: liczba neutrofilów mniejsza niż 500 na milimetr sześcienny lub liczba płytek krwi mniejsza niż 25 000 na milimetr sześcienny lub mniejsza niż 50 000 na milimetr sześcienny z krwawieniem. Ponadto, ibrutinib był wstrzymywany, jeśli pacjent miał nudności o stopniu 3 lub wyższym, wymioty lub biegunkę, lub niehematologiczne efekty toksyczne stopnia 3 lub wyższego. Terapia Filgrastimem lub transfuzje były dozwolone. Po wstrzymaniu podawania ibrutinibu po raz pierwszy dozwolone było ponowne leczenie w pełnej dawce po odzyskaniu przez pacjenta skutków toksycznych. Następnie, po wystąpieniu kolejnych zdarzeń, konieczne było zmniejszenie dawki do 280 mg, a następnie do 140 mg i na koniec przerwanie badania. W poprawce do protokołu badania zalecono, aby w celu zminimalizowania ryzyka krwawienia, lek należy wstrzymać na 3 do 7 dni przed i na do 3 dni po przewidywanej inwazyjnej procedurze. Continue reading „Ibrutynib w poprzednio leczonej makroglobulinemii Waldenströma..”

Daclizumab HYP versus Interferon Beta-1a w nawrotowym stwardnieniu rozsianym cd 7

Pięciu pacjentów (1%) w grupie leczonej daclizumabem HYP i trzech (<1%) w grupie otrzymującej interferon beta-1a przerwało leczenie z powodu zakażenia. Często występujące zakażenia (u . 10% pacjentów w obu grupach) to zapalenie błony śluzowej nosa i gardła (u 25% pacjentów w grupie leczonej daclizumabem HYP i 21% pacjentów w grupie interferonu beta-1a), zakażenie górnych dróg oddechowych (u 16% pacjentów). i 13%, odpowiednio) i infekcja dróg moczowych (odpowiednio 10% i 11%). Grupa leczona daclizumabem HYP i interferonem beta-1a miała podobną częstość zakażenia wirusem herpes (odpowiednio 8% i 7%), w tym zakażenie herpes zoster (odpowiednio 1% i 1%). Poważne zakażenie stwierdzono u 4% pacjentów w grupie leczonej daclizumabem HYP i 2% pacjentów w grupie interferonu beta-1a (tabela S6 w dodatkowym dodatku). Poważne infekcje, które zgłaszano u więcej niż jednego pacjenta podczas badania, to: zakażenie dróg moczowych, zapalenie płuc, zapalenie wyrostka robaczkowego, zapalenie tkanki łącznej i infekcja wirusowa. Continue reading „Daclizumab HYP versus Interferon Beta-1a w nawrotowym stwardnieniu rozsianym cd 7”

Ibrutynib w poprzednio leczonej makroglobulinemii Waldenströma cd 7

U jednego pacjenta z hipogammaglobulinemią IgA i IgG występowała bakteriemia streptokokowa i nieskomplikowane zapalenie wsierdzia po zabiegu stomatologicznym. Migotanie przedsionków związane z ibrutinibem wystąpiło u 3 pacjentów, z których wszyscy mieli napadowe migotanie przedsionków w wywiadzie. Migotanie przedsionków ustąpiło po wstrzymaniu ibrutinibu, bez interwencji kardiologicznej i bez powodzenia wznowiono terapię protokołową u wszystkich 3 pacjentów. Zmniejszenie dawki z powodu efektów toksycznych, które wystąpiło u 10 pacjentów, nie wpłynęło na odpowiedź ani na czas przeżycia bez progresji.
Wpływ Ibutynibu na limfocytozę obwodową
Odkąd transdukcja przez receptor CXCR4 promuje naprowadzanie szpiku kostnego do makroglobulinemii Waldenströma, 16 badaliśmy następnie wpływ mutacji MYD88 i statusu mutacji CXCR4 na limfocytozę obwodową związaną z ibrutinibem. Wpływ ten był wcześniej obserwowany w przewlekłej białaczce limfoidalnej i chłoniaku z komórek płaszcza.17-20
Na początku pacjenci z MYD88L265PCXCR4WT, MYD88L265PCXCR4WHIM i MYD88WTCXCR4WT mieli podobny poziom limfocytów o niskiej cyrkulacji (P = 0,74 dla porównania MYD88L265PCXCR4WT vs. MYD88L265PCXCR4WHIM, P = 0,79 dla porównania MYD88L265PCXCR4WT vs. Continue reading „Ibrutynib w poprzednio leczonej makroglobulinemii Waldenströma cd 7”

Faza 2 Próba Guselkumab kontra Adalimumab w łuszczycy nazębnej

Niewiele wiadomo o wpływie specyficznej terapii antyleukinem-23 w porównaniu z ustalonymi terapiami przeciwnowotworowymi w leczeniu nekrozy, w leczeniu umiarkowanej do ciężkiej postaci łuszczycy plackowatej. Metody
W 52-tygodniowym, 2-etapowym, randomizowanym, z podwójnie ślepą próbą, z kontrolą placebo, próbą porównawczo-porównawczą porównano guselkumab (CNTO 1959), przeciwciało monoklonalne anty-interleukiny 23, z adalimumabem u pacjentów z umiarkowana do ciężkiej postaci łuszczycy plackowatej. W sumie 293 pacjentów zostało losowo przydzielonych do przyjmowania guselkumabu (5 mg w 0 i 4 tygodniu, a następnie co 12 tygodni, 15 mg co 8 tygodni, 50 mg w tygodniu 0 i 4, a następnie co 12 tygodni, 100 mg co 8 tygodni, lub 200 mg w tygodniu 0 i 4, a następnie co 12 tygodni) do 40 tygodnia, placebo lub adalimumab (standardowe dawkowanie w łuszczycy). W 16. tygodniu pacjenci z grupy placebo przeszli do grupy przyjmującej guselkumab w dawce 100 mg co 8 tygodni. Pierwszorzędowym punktem końcowym był odsetek pacjentów z globalnym wynikiem oceny PGA (Physician s Global Assessment) równym 0 (wskazującym usuniętą łuszczycę) lub (wskazującym minimalną łuszczycę) w 16. tygodniu. Continue reading „Faza 2 Próba Guselkumab kontra Adalimumab w łuszczycy nazębnej”