Szczyt cieploty

Szczyt ciepłoty Okres drugi, kiedy ciepłota dojdzie do swego szczytu i ustali się na wysokich liczbach, trwa rozmaicie długo, mianowicie od kilku godzin do kilku tygodni. W tym okresie również zaznaczają się spadki ciepłoty rannej i podwyższenia wieczornej, jednak nie przekraczają one 1. Dreszczy wtedy nie ma, wytwarzanie ciepła dochodzi do maksimum, chory odczuwa gorąco, mimo że oddawanie ciepła jest również w tym okresie zwiększone. Ciepłota nie podnosi się już wyżej, gdyż wytworzyła się równowaga w wytwarzaniu i oddawaniu ciepła. Zwiększone oddawanie ciepła nie dochodzi jednak do dużych wartości, gdyż jady działają na naczynia obwodowe gruczoły potowe upośledzając ich czynność. Continue reading „Szczyt cieploty”

Totez ogranicze sie tylko do omówienia paru niezlozonych metod, które dotychczas stosuje sie w klinice

Toteż ograniczę się tylko do omówienia paru niezłożonych metod, które dotychczas stosuje się w klinice. Najczęściej stosowana metoda polega na badaniu zachowania się częstości tętna oraz ciśnienia tętniczego skurczowego i rozkurczowego z rana na czczo w zupełnym spokoju psychicznym badanego po 15-minutowym spoczynku fizycznym oraz natychmiast po 15 głębokich przysiadach, wykonanych w ciągu 15 sekund, a także po nich po upływie pierwszej, drugiej, trzeciej minuty itd. aż do całkowitego powrotu częstości tętna i poziomu ciśnienia tętniczego do stanu, który był w spoczynku (tzw. próba wysiłkowa Martineta). U osób ze zdrowym narządem krążenia częstość tętna po przysiadach wzrasta o 20-30 na minutę, ciśnienie tętnicze skurczowe podnosi się o 10–30 mm słupa Hg, a rozkurczowe nieco się obniża wskutek zwiększenia odpływu krwi żylnej, w zależności od pracy mięśniowej, lub pozostaje niezmienione, tak iż w warunkach prawidłowych amplitud a tętna po pracy zawsze się zwiększa. Continue reading „Totez ogranicze sie tylko do omówienia paru niezlozonych metod, które dotychczas stosuje sie w klinice”