Transluminal Wszczepianie stent-graft wewnątrznaczyniowych w leczeniu schyłkowych tętniaków aorty piersiowej

Tętnicze tętniaki aorty brzusznej są potencjalnie zagrażające życiu. Większość jest spowodowana miażdżycą, najczęściej zstępującą aortą; objawy kliniczne wynikają ze ściskania sąsiadujących struktur, rozwarstwienia lub pęknięcia.2 Pęknięcie tętniaka piersiowego prawie zawsze szybko kończy się śmiercią. W kilku raportach oszacowano ryzyko pęknięcia u pacjentów z nieleczonymi tętniakami aorty piersiowej w zakresie od 46% do 74%, przy czym oszacowano, że pięcioletnie przeżycia aktuarialne wynoszą od 9 do 13%. Prognozy te są gorsze niż pięć rok przeżycia pacjentów z nieleczonym tętniakiem aorty brzusznej.4,5 Tradycyjnym leczeniem tętniaków aorty piersiowej jest chirurgiczne umieszczenie przeszczepu. Chociaż w ciągu ostatnich 30 lat osiągnięto znaczne postępy w leczeniu operacyjnym pacjentów z tętniakami aorty piersiowej, różnorodność chorób podstawowych, częstość współistniejących chorób sercowo-naczyniowych i nieprzewidywalna potrzeba interwencji chirurgicznej w sytuacjach nagłych nadal stanowią poważne wyzwanie. Continue reading „Transluminal Wszczepianie stent-graft wewnątrznaczyniowych w leczeniu schyłkowych tętniaków aorty piersiowej”

Leczenie pooperacyjne

Leczenie pooperacyjne Bezpośrednio po operacji należy rozciągnąć zwieracz odbytu i włożyć do odbytnicy rurkę. Podajemy sulfonamidy i streptomycynę. W celu rozmiękczenia kału podajemy według prepozycji Peruila z reguły olej rycynowy: na drugi dzień po operacji 1,5 łyżki stołowej, po czym codziennie rano po 0,5 łyżki aż do 11 dnia; nie robimy natomiast płukania odbytnicy, gdyż może to doprowadzić do rozejścia się szwów. Bezpośrednio po operacji robimy kroplówkę dożylną z 5 % cukru gronowego i roztworu fizjologicznego soli kuchennej (w równych częściach) dodając 1 jednostkę insuliny na każde 2 g cukru. Jeżeli ciśnienie krwi jest niskie, a tętno przyspieszone, podajemy 1 – 2 ml sympatolu (kardiamidu) na 1 litr roztworu kroplówki; poza tym prowadzimy leczenie według zasad omówionych w poprzednich rozdziałach. Continue reading „Leczenie pooperacyjne”

Niedowlad jelit

Niedowład jelit. Wskutek przerwania nerwów układu autonomicznego w miejscu resekcji powstaje bariera nie przepuszczająca gazów i dochodzi do dużego wzdęcia brzucha. Porażenie perystaltyki jest często przyczyną śmierci po resekcji jelita grubego; stan ten jest rozpoznawany często jako zapalenie otrzewnej. Porażenie to nie występuje jednak w stopniu zatrważającym, jeżeli prócz resekcji robimy także przetokę kątnicy lub wprowadzamy przez odbyt głęboko poprzez miejsce resekcji sondę żołądkową posmarowaną dobrze wazeliną. c) Ropowica zaotrzewnowa. Continue reading „Niedowlad jelit”