Mutacja null w genie hormonu wrazliwego na hormony i ryzyko cukrzycy typu 2 AD 6

Ekspresja genów, o których wiadomo, że są regulowane w górę za pomocą insulinooporności (np. FOXO1 i FABP5) była zwiększona w białej tkance tłuszczowej z homozygot DD. Brak HSL był związany z nieprawidłowościami histologicznymi w białej tkance tłuszczowej i wzrostem nacieku makrofagów (cechą zapalenia). Zwiększone poziomy mRNA chemokiny makrofagowej MCP1 były zgodne z zaobserwowanym wzrostem nacieku makrofagów. Poziomy mRNA kodującego interleukinę-6 w białej tkance tłuszczowej (ryc. S9B w dodatkowym dodatku) i poziomy interleukiny-6 uwalniane z białej tkanki tłuszczowej w hodowli (ryc. S9C w dodatkowym dodatku) były zwiększone u uczestników z genotypem DD w porównaniu z tymi z genotypem II.
Nie zaobserwowaliśmy istotnych różnic w poziomach mRNA kodujących receptor aktywowany przez peroksysom-? (PPAR-?, kodowany przez PPARG) wśród grup genotypowych; zaobserwowaliśmy jednak porównawczy spadek poziomów mRNA RXRA, kodujący rec eptor retinoidu X (RXR-?) oraz poziomy mRNA kodującego inne kluczowe receptory jądrowe, które regulują metabolizm lipidów i cholesterolu w białej tkance tłuszczowej od uczestników z Genotyp DD. Zgodnie z oczekiwaniami, regulacja w dół krytycznych regulatorów transkrypcji do końcowego różnicowania skutkowała wyraźnym zmniejszeniem ekspresji docelowych genów uczestniczących w wychwytywaniu wolnych kwasów tłuszczowych, syntezie wolnych kwasów tłuszczowych i trójglicerydów, lipolizy i transportu glukozy.
Dyskusja
Zidentyfikowaliśmy mutację utraty funkcji wpływającą na HSL, która skutkuje haploinsuficiency białka u heterozygotycznych uczestników badania i całkowitą nieobecność białka u homozygotycznych uczestników. Nasze dane wskazują, że HSL jest dominującym, jeśli nie wyłącznym, mediatorem hydrolizy diglicerydów, estrów cholesterolu i estrów retinylu w ludzkiej białej tkance tłuszczowej. Mutacja wiązała się ze zwiększon ym ryzykiem cukrzycy typu 2 u heterozygot oraz z rozwojem cukrzycy we wczesnym okresie dorosłości w homozygotach, z towarzyszącą dyslipidemią, stłuszczeniem wątroby i opornością na insulinę. Oprócz wadliwej lipolizy, brak HSL spowodował małe, zapalne, oporne na insulinę adipocyty – dowody upośledzonej adipogenezy, upośledzenia funkcji adipocytów lub obu.
Fenotypowa charakterystyka nosicieli delecji LIPE ujawniła, że HSL odgrywa wcześniej nieoczekiwaną rolę w zdrowiu metabolicznym [przypisy: kotwy do drzwi, asumin, anatomia palpacyjna ]

Powiązane tematy z artykułem: anatomia palpacyjna asumin kotwy do drzwi